Osiemdziesiątych inżynierowie stosowali wiązki jonów do produkcji zwierciadeł używanych w żyroskopach laserowych. i chociaż dzięki tej technologii uzyskano najwyższą zdolność odbijającą, to mikroskopijne niedoskonałości kształtu zwierciadła ograniczały możliwości jego zastosowania w rezonatorze. Jeśli jednak eksperymentatorzy korzystają jedynie z malutkiego kawałka zwierciadła zwykle o wymiarach 1 mm te niedoskonałości są na ogół do zaniedbania. Zwierciadła ze zdolnością odbijającą aż 99.9999 mogłyby więc dobrze działać w rezonatorze. Zwierciadła w typowych laserach zwykle odbijają 99 światła, podczas gdy lustro wiszące na ścianie tylko 90. W takim rezonatorze fotony byłyby magazynowane 10 tys. razy wydajniej niż w zwykłym rezonatorze laserowym. w naszym laserze jednoatomowym zwierciadła miały zdolność odbijającą równą.